Maatschappij Discordia | Hardop | Belgische première

Data:
vrijdag 11 mrt 2016 - 20:30
zaterdag 12 mrt 2016 - 20:30


Locatie: Grote Zaal

maatschappij discordia
brengt haar nieuwste voorstelling genoemd:
‘hardop’
ondertitel:
‘conflict’  (as a way of getting attention)
(zie gesprek obama-robinson onderaan)

we geven vorm aan een keur van conflictrijk, biografisch en literair, historisch, politiek, experimenteel, dramaturgisch materiaal.
tweespraken, monologen, dagboekfragmenten, analyse, brieven uit het werk van:

anton tsjechov, anna achmatova, sigmund freud, marcel proust, lou andreas salome, rainer maria rilke, friedrich nietszche, arthur schnitzler, carl jung, george sand, bruno schulz, virginia woolf, vsevolod meijerhold, bert brecht, witold gombrowicz, samuel beckett, harold pinter, hella haasse.

zorgvuldig tot samenspraak en spel gemaakt, in de historische context geplaatst, voorzien van de nieuwste achtergronden en vertrouwde objecten, uitzonderlijke mise en scènes en stil spel.

een literaire rondedans die gegarandeerd aan het slot tot een roerende verzoening leidt.

voorlopige cast Annette Kouwenhoven, Miranda Prein, Matthias de Koning, Jorn Heijdenrijk, Jan Joris Lamers, Bartel Jespers

ter orientatie:

(de president) barak obama:
ben jij iemand die zich zorgen maakt dat niemand meer een boek zou lezen tegenwoordig? en denk je dat dat van invloed is op onze cultuur? ik denk dat ik alles wat belangrijk is voor m’n rol uit boeken heb geleerd. empathie bijvoorbeeld dat heeft ermee te maken, dat je leert dat de wereld gecompliceerd is en vol grijze ruis, maar dat er toch ergens zoiets als waarheid te ontdekken valt, misschien niet DE waarheid, maar toch waarheid… en dat je ook met mensen die anders zijn dan jijzelf iets kunt hebben-- dus als jij iets opschrijft, zoals jij dat doet met potlood, nog met potlood, denk jij er dan weleens over na of zoiets nog kan nu? zo’n gedeelde cultuur, of het nog belangrijk is voor mensen, nog zo belangrijk als vroeger? toen je nog een heel klein meisje was?

de schrijfster: (marilyn robinson)
ik ben denk ik niet de goede persoon om dat te beantwoorden want ik praat eigenlijk alleen met mensen die van boeken houden en niet eens expres of zo. wat ik wel weet: je verkoopt een boek niet meer zoals  gone with the wind bijvoorbeeld, dat wil zeggen aan bijna iedereen, zoals toen ik nog een heel klein meisje was, maar er is WEL een ongelofelijke variëteit van stemmen voor in de plaats gekomen

obama:
right. het is denk ik niet dat mensen niet meer lezen, maar dat iedereen in z’n eigen niche leest, dus  heb je gebrek aan algemeen gesprek, het gevaar is dat heel veel mensen dan alleen nog maar de dingen lezen (of oppikken uit de media) die hun eigen standpunt versterken, dus je hebt dan niet dat er een aantal geweldige boeken zijn, die iedereen kent en waar iedereen over praat-- dat gat werd eerst nog enigszins opgevuld door de televisie, maar daar versplintert het ook nu, met al die netten. en dan hebben we nog maar heel weinig gemeen als referentie. misschien is dat wel de reden dat de politiek zo gepolariseerd raakt-- toen ik een heel kleine jongen was en de president sprak tegen het land, dan waren er drie netten en iedere grote stad had zijn eigen krant, en die versloegen dat allemaal, en dan duurde dat een aantal weken, dat mensen het hadden over waar de president over had gehad-

maar nu moet mijn arme pers-team om de twee minuten iets nieuws tweeten, omdat er weer iets gebeurd is en dat legt het zwaartepunt bij het sensationele, het gewelddadige, het conflikt om aandacht te trekken, om door de ruis heen te breken, en dat creëert volgens mij dan weer een pessimisme, omdat de bescheiden stemmen niet gehoord worden, het is niet opzienbarend genoeg om een verhaal te horen over mensen die iets verstandigs doen, die ergens over nadenken, iets voor elkaar krijgen.

www.discordia.nl