Drie schrijvers in één ruimte: de studio op het dak van Monty. Elk hebben ze er een hoek met een bed en een bureau. En vijf dagen de tijd. Want op vrijdagavond kloppen drie gezelschappen op de deur: Lazarus, Compagnie Barbarie en De Bühnehasen.

Monty stelde drie theaterauteurs een bijzondere uitdaging voor: een week lang binnen de muren van het theater verblijven, en er op die beperkte tijd een nieuwe tekst schrijven. Een prikkelende impuls geven aan de Nederlandstalige theaterliteratuur, dat is het opzet van dit buitenissige project. In 2008 gingen Laura van Dolron, Jeroen Perceval en Joost II Sickenga vrijwillig de cel in, een jaar later deden Nico Boon, Barbara Claes en Jibbe Willems, hetzelfde. Nu treden Stefanie Claes, Uwamungu Cornelis en Angelo Tijssens in hun voetsporen.

Bij hun intrede op maandag 13 september krijgen de schrijvers een aantal thema’s, sleutelwoorden, misschien zelfs een constellatie van personages aangereikt. Met deze basiselementen op zak trekken ze naar het Japans Paviljoen, de studio op het dak van Monty. Die plek wordt hun leef- en werkruimte voor de rest van de week. Pas op vrijdagavond komen de drie auteurs opnieuw naar buiten, en overhandigen ze het resultaat van één week schrijven aan drie theatercollectieven. Vanaf dat moment zijn de teksten volledig in de handen van de acteurs van Lazarus, Compagnie Barbarie en Bühnehasen. Die tonen hun tekstmontage op zondagavond aan het publiek.

Stefanie Claes ruilde een rol in Familie in voor een regieopleiding aan het Rits. Ze was als actrice onder meer betrokken bij Kreoon (Theater Zuidpool), Sleutelveld (Bronks) en À l’attente du Livre d’Or (Campo en KVS) Dit voorjaar ging ze in kc nOna in première met haar eerste eigen creatie: een bewerking van haar afstudeerproject Het feest van de platte cake.

Uwamungu Cornelis speelde onder andere bij het Toneelhuis (Amor) en Theater Zeelandia (De Storm). Hij was ook te zien in verschillende tv-series, recent nog in de comedyreeks Super-8 van Tim Mielants en Jonas Goovaerts. In 2007 maakte hij samen met Peter Perceval zijn eigen comedyvoorstelling Mungu. Dit voorjaar schreef en regisseerde hij zijn eerste kortfilm Nachtuil, met Ariane van Vliet, Eric Kloeck en Bart Hollanders in de cast.

Angelo Tijssens studeerde woordkunst en toneel aan Studio Herman Teirlinck, maar rondde geen van beide opleidingen af. Hij stampte het gezelschap MARS uit de grond, dat hij met voorstellingen als Sunday Smile (2009) en Speech (2010) op de kaart zette. In het najaar van 2010 gaat hun nieuwe theaterproductie in première. Daarnaast werkt Tijssens ook voor film. Samen met regisseur Gilles Coulier maakte hij IJsland (2009), waarmee ze pronkten in de Sélection Officielle van het Cannes Filmfestival 2010.

De Bühnehasen is de geuzennaam van het gezelschap dat Thomas Janssens, Hans Mortelmans en Simon Van Buyten uit de grond stampten. In 2007 wonnen ze de Jong Theaterprijs op Theater Aan Zee met hun versie van Tsjechovs De drie zusters. Ze waren als acteurs ook te zien in jongerenvoorstellingen van het Toneelhuis en JAN. Ondertussen besloten ze toch maar een spelopleiding te volgen, die ze dit voorjaar hebben afgerond.

Compagnie Barbarie is een jonge theatergroep van zeven vrouwen die elkaar ontmoetten op het Rits: Ruth Beeckmans, Evelien Broekaert, Liesje De Backer, Karolien De Bleser, Amber Goethals, Lotte Vaes en Sarah Vangeel. Hun eerste twee voorstellingen Undertwasser en Too Far East Is West werden door pers en publiek zeer enthousiast onthaald en doen ons nu al uitkijken naar hun volgende creaties.

Lazarus blijft eeuwig jong. Dit collectief van bijzondere individuen heeft zijn wortels in het vroegere De Onderneming. Günther Lesage en Ryszard Turbiasz maakten er samen verschillende voorstellingen, en breidden voor Lazarus de ploeg uit met Pieter Genard, Joris Van den Brande en Koen De Graeve. Hun recentste geweldige wapenfeit Oblomow ging in mei in Monty in première en gaat dat dit najaar op tournee.