Let me just say this:  tonight is a night of stripping, tonight is a night of peeling away, layer by layer by layer by layer. What will be left? What will we know at the end of it all? Much less! That’s what!
Let's begin....

Zo begint de op het eerste gezicht wervelende show van Kate McIntosh, diva van de avond, geassisteerd door 2 mannelijke ‘laboranten’. Dark Matter, daar gaat het over. Complexe vraagstukken over zwarte gaten, tijd en zwaartekracht, zijn en niet zijn, geest en lichaam, worden geïllustreerd met iets wat verdacht veel lijkt op een reeks geïmproviseerde pseudo-wetenschappelijke experimenten.

Net als in haar eerdere solo All Natural grijpt de Nieuw Zeelandse performanceartieste Kate McIntosh met Dark Matter  naar de ‘late night show’ als uitgangspunt. Een gastvrouw onder een helle spot draagt een sprankelend avondkleed en een lange grijze baard. Verder op scène: twee slungelachtige figuren en een handvol attributen die je thuis zelf zou kunnen hebben. In hun zoektocht naar een antwoord op een aantal wetenschappelijk-filosofische vragen voeren ze proeven uit waarbij ze maar al te vaak verloren lopen of mislukken in hun bewijsvoering.

Dark Matter speelt zich af binnen het kader van de musical, het cabaret, de stand-upcomedy, het variététheater. Maar daarop hechtte zich een andere, even belangrijke inhoudelijke laag: die van ‘de huis-, tuin- en keukenwetenschap’, van de proeven en experimenten die mensen soms in hun garage of op zolder ondernemen en van de filosofische bespiegelingen over natuur, wereld en universum die ze daar dan aan vast knopen.
Dark Matter is een grappige voorstelling, die echter ook af en toe een gevoel van leegte, van unheimlichkeit genereert. Kate McIntosh: ‘Hoe moet een mens zich het bestaan van tien dimensies voorstellen? Of van een zwart gat? Dat veroorzaakt opwinding en nieuwsgierigheid maar ook verwarring en angst, omdat je deze informatie op geen enkele manier in je dagelijkse leven kan integreren.’
Marianne Van Kerkhoven, Staalkaart

concept Kate McIntosh | performers Thomas Kasebacher, Kate McIntosh, Bruno Roubicek
tekst Kate McIntosh, Tim Etchells | dramaturgie Pascale Petralia | lichtontwerp Minna Tiikkainen | sound design Mikko Hynninen | kostuums Sofie Durnez | productie Margarita Production voor TOF vzw | coproducent Connections Network, Kaaitheater, Les Spectacles vivants - Centre Pompidou (F) | i.s.m. De Pianofabriek, Stuk, WorkSpace Brussels, WP Zimmer, fabrik Potsdam (D), Sophiensaele (D) | met de steun van de Vlaamse Overheid, Vlaamse Gemeenschapscommissie