Voor SPACES 2 - Und keine Hand. Zeit, Mörderin, alterslose baseert regisseur Andreas Hutter zich op twee teksten van Heiner Müller: Brief an Mitko Gotscheff (1983) en Traumtekst (1995). Droomtekst schetst een intrigerend beeld van het menselijke falen en de dood; de brief is een vlammende tekst vol poëtische metaforen voor een nieuwe samenleving.

Een bezwerende performance-installatie, alleen te zien in Monty.
Nagesprek met Prof. Luk Van den Dries op donderdag 25 februari.
Audio over Spaces2 op cobra.be.



Müller wordt algemeen beschouwd als een van de belangrijkste theaterauteurs en regisseurs van de twintigste eeuw. Hij publiceerde beide teksten in Drucksache 17, een programmaboek van het Berliner Ensemble waarvan hij toen directeur was. In die uitgave is de brief in handschrift opgenomen, vol schrappingen en wijzigingen van de auteur.

In SPACES 2… doorsnijdt Andreas Hutter Droomtekst met flarden en correcties uit de brief, die nog nooit eerder op scène werd gebracht en nu voor het eerst in het Nederlands werd vertaald door Marcel Otten. In deze teksten versmelten historische analyse, politieke kritiek en esthetische visioenen tot een typisch Mülleriaans tekst-landschap.

Ik loop met mijn dochter – ze is twee jaar oud – in een uit bamboe gevlochten mandje op mijn rug langs een smalle betonnen strip zonder balustrades aan de rand van een reusachtig waterbekken, rechts of links van mij – al naar gelang de richting van mijn rondgang (de enige keuze die ik heb) – een niet te beklimmen hoge wand die ook van beton is. (Droomtekst)

Hutter en performer Evelyn Fuchs breken de teksten open en creëren een beeldende performance, die bij momenten veeleer een installatie lijkt. Begrenzing en de drang naar verlossing en bevrijding vormen de centrale thema’s. De toeschouwers nemen plaats rond een vierkant speelvlak, dat gedomineerd wordt door een grote hangende bol. Er gaat een voortdurende dreiging uit van de fragmentarische tekst en ook van de soundscape: een haast onherkenbaar vervormd fragment uit Wagners Tristan en Isolde, een opera die Müller in 1993 in Bayreuth regisseerde.

Zo confronteert SPACES 2… de toeschouwer met een van de leidmotieven in Müllers werk: de zoektocht naar de fout in het rad der geschiedenis, de spleten in het systeem, de hoop op een kier in de betonnen muren.


Andreas Hutter werd in 1964 in München geboren. Hij woont en werkt voornamelijk in Oostenrijk, als regisseur, scenograaf en kostuum- en lichtontwerper. Hij ensceneerde onder andere Huis Clos (Sartre), De Storm (Shakespeare), Lysistrata (Aristophanes), Wachten op Godot (Beckett), Leonce en Lena (Büchner), Crave (Kane) en Bambiland (Jelinek). Hij maakte ook een aantal voorstellingen die het midden hielden tussen beeldende kunsten en performance, onder meer in het beroemde Kunsthaus Bregenz.

Hutter werkte al vaker met teksten van Heiner Müller: Mauser  in 1993, Bildbeschreibung  in 2000, en Verkommes Ufer Medeamaterial Landschaft mit Argonauten in 2006.  Momenteel concentreert hij zich op SPACES, een reeks performances en installaties, waarvan deze voorstelling het tweede luik vormt. De titel Und keine Hand. Zeit, Mörderin, alterslose is een citaat uit het stuk Philoktet van Heiner Müller. Marcel Otten vertaalde het als Geen vin verroerd. Tijd, moordenaar, leeftijdloos.

De voorstelling is in het Duits met Nederlandse boventitels.

Een productie van Monty, i.s.m. Troubleyn/Laboratorium.

www.spaces-andreashutter.net 

Pagina Seizoensbrochure