Jonathan van der Horst | Monty

Montignard Jonathan van der Horst

Jonathan van der Horst (1993) is theatermaker en schrijver. In 2018 studeerde hij af aan de opleiding Woordkunst op het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. In zijn werk zoekt hij schoorvoetend naar houvast in deze onoverzichtelijke wereld en probeert hij te ontrafelen welke mechanisme er aan die wereld ten grondslag liggen. Naast theatermaker is hij een van de kernleden van het jonge literaire collectief en tijdschrift ZINK.  

“Ik ben opgeleid in een traditie van talig, filosofisch theater. Het staat met beide voeten in de wereld en het onderzoekt grotere structuren, zoals de manier waarop onrecht ontstaat. Dat thema komt vaak terug in wat ik maak. In het echte leven ben ik conflictvermijdend. Ik ben niet de man die rechtstaat en zijn stem verheft wanneer er zich een rel voordoet op de trein. Ik ben degene die afstapt en er thuis een tekst over schrijft. Dat is mijn bijdrage, dat is de manier waarop ik hoop dat ik impact kan hebben op de wereld.”

“Ik heb tot nu toe altijd geleerd om de ruimte in mijn hoofd te bevragen, nooit de fysieke ruimte - ik weet niet hoe zwaar een spot weegt. Dat hoop ik hier te ontdekken: hoe de concrete theaterruimte functioneert, hoe scenografie werkt. Ik hoop dat samen te doen met de andere Montignards maar ook met de technische ploeg van Monty. Mijn gedachten zijn tot nu toe altijd alleen voor mezelf geweest, mijn artistieke vragen enkel aan mezelf gericht en door mezelf beantwoord. Het is tijd om die praktijk open te trekken naar een grotere groep. Het is altijd zinvol om eraan te worden herinnerd dat jouw blik op de wereld ook maar ‘een’ blik is.”

“Ik heb het gevoel snel overweldigd te zijn door de stemmen van anderen en dan heb ik soms de neiging me terug te trekken. Door aan te sluiten bij Montignards begeef ik me dus in een licht gevaarlijke context. (lacht) De onderhandeling zal eruit bestaan om mijn eigen stem af te wegen tegenover die van de anderen. Om op mijn strepen te gaan staan en niet te vervallen in een passief toekijken.”

“Montignards zal voor mij geslaagd zijn als ik datgene wat ik voor mezelf had bedacht heb kunnen uitvoeren én de eventuele onmogelijkheden daarvan heb kunnen aanvaarden.”