Egon Schoelynck | Monty

montignards#5

egon schoelynck

– theatermaker 

Wat een ambitieus idee om met acht mensen die elkaar niet goed kennen plots een paar maanden intensief samen te werken. Ik vind het erg spannend, zo zoeken wie we tegenover elkaar kunnen zijn. Laten we ‘in het moment’ zijn, luisteren naar wat de situatie aandient en daar eerlijk op reageren.

Ik wil deel zijn van een groep die elkaar vertrouwt en toch verrast. Een groep die speelt wat ik schrijf en zelf wil ik spelen wat anderen hebben geknutseld. Een individueel idee dat een collectief idee wordt. Besmettelijk speel- en maakplezier. Een groep die complementair is: ik ben zelf bijvoorbeeld niet zo beeldend ingesteld en heb nood aan andermans beeldtaal.

Tekst is meestal de basis van wat ik maak. Ik speel vaak wat ik heb geschreven maar kan ook eerst weken improviseren op de vloer voor ik een letter schrijf. Ik krijg de kriebels van het idee om elke drie weken iets te tonen en net daarom wil ik het doen. Het gebeurt wel eens dat ik te veel nadenk, maar zo’n strak schema maakt dat mijmeren onmogelijk. Veel ideeën die anders een lange aanloop zouden vragen, kunnen hier meteen gedaan worden.

Ik hoop dat ik ondanks het hoge tempo de context van het gebeuren niet uit het oog verlies. Welk publiek zit er in de zaal? Waarom spelen we deze tekst hier? Ik wil geen kunst maken voor het vacuüm, maar voor het hier en nu. Kunst die veel facetten belicht, maar toch toegankelijk blijft. Kunst die tegen schenen schopt, maar open staat voor dialoog.