Mona Mina Leon | Monty

montignards#5

mona mina leon

– makend speler

Op mijn bek gaan. De dag erna iets beter op de bek gaan. Ontroeren in de zoektocht. Ik wil terug deel van een groep zijn en voelen dat we aan dezelfde kar trekken. Ik ben een groepsmens. Ik kan het niet goed verdragen zo alleen. De mensen aansteken. Dat maakt mij het gelukkigst van al. Het leven vieren.

Ik wil weten waar anderen op hebben zitten kauwen en meespelen in die fantasie. Ik denk dat alles begint met op ieder idee volmondig ‘ja’ te zeggen, ook al zie je het in jouw fantasie nog niet meteen poten krijgen. Wat mij inspireert, is een soort genadeloze energie, die op geen manier te stoppen valt. Als ik die voel of zie op een podium dan weet ik waarom ik het doe. Een soort van puls die collectief in onze aderen klopt, als mens.

Sponzen, zo werk ik. Veel documenteren, verzamelen, lezen en opschrijven. Ook de meest pietluttige details. Ik heb een heel slecht geheugen dus dat is gewoon uit pure noodzaak. Als ik heel eerlijk ben: ik observeer heel graag en doe dat voortdurend. Ik wil graag alles te weten komen over de mens. De discrepantie verstaan tussen wat de mens voelt, wat de mens denkt en hoe die handelt. Raar beestje. Tof beestje. Ik heb ook wel altijd nood aan de nodige humor en zelfrelativering.  

Ik vind dat jonge makers onze samenleving vol in het aangezicht slaan. Ik hou wel van dat rebelse en tegen de schenen schoppen. Tegendraads doen maar tegelijk hoopvol, dat het wel anders kan.