Waarom? | Monty

de Montignards – waarom?

34 jaar Monty, van 1985 tot 2019. Een veranderende wereld dwingt een huis tot verandering. Ook Monty is geëvolueerd, volgens zijn eigen dynamiek of interveniërend op het beleid en dat van collega’s. Twee uitgangspunten is Monty steeds trouw gebleven: het presenteren van gezelschappen in plaats van voorstellingen en de zorg voor opkomende kunstenaars. 

Voor die laatsten is het de laatste decennia hard gegaan. De erkenning van kunstencentra, een toenemend aantal subsidiekanalen, de creatie-ambitie van de cultuurcentra en de vrije sector, hebben gezorgd voor een expansie aan mogelijkheden om te produceren. Gecombineerd met een stijgend aantal afgestudeerde kunstenaars is het plaatje helder: er wordt veel gemaakt en weinig gespeeld.

De jonge clubs rijden van Oostende naar Genk om gespreid over het land geld en repetitieruimte te vangen bij een groot aantal coproducenten: ‘met medewerking van’, ‘in samenwerking met’, ‘met de steun van’… Maar heeft het wel zin om iedereen een kans te geven, wanneer het eerst teken van falen een exit-ticket betekent?

In dit landschap van versnipperde kansen en kansjes maakt Monty scherpe keuzes.

 

de Montignards – wat?

Het idee van de Montignards steunt op de volgende uitgangspunten:

  •   Laten we voor onze jonge kunstenaars normale werkomstandigheden en -voorwaarden creëren: we betalen een loon, fair practice.

  •   Laten we rust brengen en jonge kunstenaars acht maanden lang de tijd geven om vlieguren te maken.

  •   Laten we ze technisch, administratief en promotioneel de omkadering bieden die elke kunstenaar verdient.

  •   Laten we ze uitdagen tot samenwerking: na het traject van een opleiding kiezen we voor een collectief format waarin elke kunstenaar elke rol kan opnemen: in een interhiërarchisch systeem komen alle talenten aan bod.

  •   Laten we hen confronteren met de kritische maar constructieve blik van een aantal externe ogen: mensen met ervaring die weten welke vragen ertoe doen.

  •   Laten we ze in de snelkookpan gooien en vragen om elke drie weken een werkstuk te tonen: het resultaat van denken, doen, proberen, herdenken en opnieuw doen.

  •   Laten we die werkstukken confronteren met een publiek dat genereus is en weet hoe zo’n avond te kaderen. 

Beste Montignards, we voorzien jullie graag van het nodige kapitaal om een volgend artistiek level te bereiken. Dit is ons aanbod – de rest hebben jullie zelf in handen.

 

Denis Van Laeken
directeur Monty