Reynout Dekimpe | Monty

< terug naar het Montignardarchief

Montignards #1

Reynout Dekimpe

Reynout Dekimpe

Je bent niet kersvers afgestudeerd, je legde reeds een traject af.   Ja, ik studeerde twee jaar geleden af van het Lemmens (nu LUCA School of Arts) in Leuven. Voordien volgde ik twee jaar de acteeropleiding aan het RITCS, ik filmde in Nederland, bewerkte teksten en richtte het theatercollectief Raf op aan TAZ ( de voorstelling over Ulrike Meinhof). Nu werken we aan de nieuwe voorstelling Pantserkruiser Potemkin waarvoor ik tekst  schreef (met een schrijfopdracht van Monty overigens, en geproduceerd door Monty en 30 cc). We deden met z’n vieren veel vooronderzoek naar de revolutie van 1917 en al het materiaal hebben we samen verwerkt tot een voorstelling.

Dus je schreef, speelde, regisseerde en maakte decors?   Ja, in die zin voelt het Montignard project als thuis komen. Een acteur moet alles kunnen en bric à brac alles combineren. Die eigenschap geeft kracht als mens op een scene. Ik ontdekte dat zélf, niet via de opleiding en niet via anderen. En dit terwijl vele andere mensen me dat precies afraadden. Nu kan ik ongeremd knutselen, bedenken, schrijven… Eindelijk én fulltime met theater bezig zijn! 

En ineens verhuizen naar Antwerpen?   Ja, ik woon nu twee maanden in Antwerpen, ik kom uit Brussel, voordien Leuven en nog langer geleden mijn stad: Brugge. Een toer door Vlaanderen. Leuven en Brugge zijn eerder  kalm, het zijn steden waar mensen wonen en niet werken. Maar Antwerpen bruist en leeft! De kunstenaarsgemeenschap broeit in de stad, als ik op café ben kom ik altijd veel mensen tegen. Er is een samenwerking tussen makers, acteurs en huizen, er is vanalles aan de hand. In andere steden is dat niet voelbaar.

Reynout Dekimpe

Maak je voor jezelf plannen als Montignard? Je stapt in een project met onbekenden.   Ik ben iemand die graag plannen maakt, maar ik stap er ‘open’ en ‘onbevangen‘ binnen. Ik heb wel een stapel teksten die ik zou willen uitproberen. Want teksttheater in het algemeen en theater dat politiek en sociaal geëngageerd is in het bijzonder, dat is mijn ding. Daar ga ik zeker naar terug. Ben benieuwd of de anderen meestappen, wat hun visies en ideeën zijn, wat zij willen vertellen. Ik wil theater maken dat aanzet tot denken. Theater dat maatschappelijk politiek is, wat over de wereld gaat. Dat is een belangrijke zoektocht. Ik ben benieuwd wat de anderen daarmee doen.  

En wat met de schoonheid?   Die gaan hand in hand, want het gaat over balans, inhoud moet ook hapbaar zijn en de combinatie met humor is belangrijk. Humor en schoonheid zijn het middel om een boodschap over te brengen.  

Is dat niet te subjectief, staat subjectiviteit de boodschap en verstaanbaarheid niet in de weg?   Ik denk het niet; de balans is belangrijk: l’art pout l’art is zever. In politiek belangrijke en sterke zaken moet er ook schoonheid gevonden en getoond worden: dat is mijn missie.